به وب سایت افلیا فصیحی خوش آمدید

خاطره‌ها شاید، سوختی باشند که مردم برای زنده ماندن می‌سوزانند. (هاروکی موراکامی)

راه حل همه مشکلات، تعطیلی مدارس تهران | خاطرات من از آلودگی هوا

بیش از ۱۰ سال است که بطور مستقیم با آلودگی هوای تهران درگیرم. یعنی از زمانی که پسر بزرگم مهدکودک می‌رفت و من هم شاغل بودم. قطعن این داستان ۱۰ سال قبلتر هم بود، منتهی تاثیرش روی من و زندگی‌ام اینقدر قابل توجه نبود.

تمام استرس‌ها و تنش‌های سرکار و خانه را یادم هست. به همین دلیل کاملن مادران شاغل را با چنین شرایطی درک می‌کنم. زمانی که صبح بیدار می‌شدی و می‌فهمیدی که مهدهای کودک و مدارس ابتدایی تهران به دلیل آلودگی هوا تعطیل است. از طرفی نگرانی آسیب فیزیکی ناشی از آلودگی بر خودت و فرزندت، از طرف دیگر تشویش کار و مسئولیت‌های محوله. بچه را کار کنم. مرخصی‌های ناگهانی و تازه درصورت امکان، درخواست از مادرم برای نگهداری و هزارویک استرس دیگر.

البته من از جمله خوش‌شانس‌ها بودم که مادرم همراهم بود و کارم طوری بود که از خانه و بدون حضور هم می‌توانستم به مسئولیت‌هایم برسم. اما می‌شناختم و هستند بسیاری مادران شاغلی که شرایط مناسب نداشتند و علاوه بر تشویش‌هایی که گفتم، مسائل دیگری را هم تجربه می‌کردند.

زمانی منزلمان طبقه پنجم بود. من هرروز صبح از پنجره روبه شمال آسمان و کوهها را نگاه می‌کردم و کلی برای خودم هواشناس شده بودم.

یادم هست پاییز و زمستان سال ۹۱ ، سه هفته متوالی خانه‌نشین شدم. پسر بزرگم مهدکودکی بود و پسر کوچکم را باردار بودم. انواع کانالهای هواشناسی را در گوشی‌ام داشتم و هرروز برنامه‌ریزی که اگر تعطیل شد، چه کنم.

پاییز سال ۹۸، به تعطیلات آلودگی و برف، تعطیلات شلوغی و عزاداری هم اضافه شد و همه اینها بعلاوه تعطیلات کرونا باعث شد، کارم را ازدست بدهم.

دو سال تمام خانه‌نشین شدم. بهترین ساعتهای روزم، با مدیریت تحصیل دوتا پسربچه دبستانی گذشت. انگار دوسال، یک دبستان پسرانه مهمان خانه بود. درست است که حالا نگرانی تعطیلی نابهنگام آلودگی را نداشتم – هرچند که بازهم باوجود تعطیلی مدارس، آلودگی هوا همچنان برقرار بود- اما چندین برابر آسیب‌های آموزش آنلاین اضافه شد.

الان بهار ۱۴۰۱ است. بیش از ۱۰ سال است که مشکل آلودگی هست. اگر در همین ده سال، یک اقدام کاربردی و جدی انجام می‌شد، این مشکل تا حد زیادی حل می‌شد. اما چی بگم. حالا در اردیبهشت ماه هم تعطیلی آلودگی داریم. امتحانات عقب می‌افتد و هزارویک برنامه بهم می‌ریزد. این وسط هم طبق معمول مادروپدرها و بچه‌ها سرگردان می‌شوند.

در این شهر راه حل همه چیز شده تعطیلی مدارس نه به دلیل آلودگی هوا بلکه به بهانه آلودگی هوا. دریغ از یک مغز متفکر، دریغ از یک مدیر مسئول، دریغ از ذره‌ای درایت.

به اشتراک بگذارید
پست های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برای دانلود آنی این کتاب فقط کافی است ایمیل خودتان را در قاب زیر وارد کنید (پس از وارد کردن ایمیل کتاب به طور خودکار به پوشۀ دانلودهای سیستم شما اضافه خواهد شد):